Τα κτήρια παλιά
πέτρα και ώχρα
γύρω πλατάνια αγέρωχα
ο ουρανός πρασινογκρί
ο ήλιος από ώρα έχει σβήσει
και το φεγγάρι μ' έλλειψη
-τσέρκι στραβό
που περιμένει ένα παιδί
σ' ένα στενό της φαντασίας να κυλήσει-
Τ' ασήμαντα
το σκηνικό, τα σύνεργα
στης μοναξιάς σου το μεθύσι
Όταν πενθούν οι άνθρωποι
δίνει παράσταση η φύση
Αλέξανδρος Βαναργιώτης
