Να μπορείς να τρέχεις
να κουνάς χέρια και πόδια
να σκύβεις ευλύγιστα
και να ακουμπάς τη γη
και νά 'ναι η ψυχή σου
αδρανής
σα μικρό παιδί που χάθηκε
σε άγνωστη πόλη
και στέκεται στην άκρη
και κοιτά δακρυσμένο
τους δρόμους
χωρίς να ξέρει αν
και ποιον πρέπει να πάρει
αφού κανένας
δεν οδηγεί στο σπίτι του
Αλέξανδρος Βαναργιώτης
