Σάββατο 24 Μαρτίου 2018

Τσιγάρα




Και να που τελειώνει το ταξίδι
και στην πατρίδα οριστικά
επιστρέφω
Ξανά θα μπω στην τρύπα μου
σαν φίδι
Στην ξεγνοιασιά
από μακριά θα γνέφω
Όμως θα βρω έναν τρόπο
να ξεφύγω πάλι
Δεν κατεβάζω τη βαλίτσα
από τη σχάρα
Θ' ανοίξω
του Αιόλου το τσουβάλι
Κι αν σας ρωτήσουν
πείτε πήγα για τσιγάρα
                                                            

Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018

ΣΠΙΤΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ

ΣΠΙΤΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΟΙΚΗΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ
Σαν τις γυναίκες του Μαρκόπουλου κρατούν
από όσους τα αγάπησαν μια θέρμη
έναν λυγμό μες στους καιρούς να παραδέρνει
και να θυμίζει πως οι άνθρωποι πονούν
Τώρα ο χρόνος τα 'χει κατοικήσει
ο έσχατος ο εραστής κι ο πρώτος
σαν γκρεμιστούν θα ακουστεί ο κρότος
από τα όνειρα που έχουν ξεψυχήσει
Κύριε, σκόρπισα το λόγο
σε δρόμους και πέτρες
σ'αγριόχορτα κι αγκάθια
και δε φύτρωσε μέσα μου
ένα δέντρο
ν'ανέβω στα κλαδιά και να κοιτάξω
πάνω από τη σκόνη

Σπατάλησα τις λέξεις
σ'ανούσιες συζητήσεις
σε φιλάρεσκες γραφές
και μυθεύματα
και δεν μου 'μειναν
δυο λόγια ν'ανασαίνουν
δυο αγριολούλουδα
ν' αφήσω μπροστά
στο σταυρό σου
Κι έρχεται Πάσχα Κύριε
στα σιδεράδικα
χαλκεύουν ξανά
τα καρφιά σου
ΑΒ

Ερωτικό


Μια σταγόνα αίμα σου
αξίζει περισσότερο απ' τον ήλιο
Για το χαμόγελό σου 
χαρίζω την άνοιξη
Για της καρδιάς σου τους χτύπους
ανταλλάσσω τη μουσική
Η ανάσα σου
κερδίζει το καλοκαίρι
Κι όταν μου μιλάς
ένας Βαν Γκόγκ
ζωγραφίζει σταροχώραφα
στην ψυχή μου
Αλέξανδρος Βαναργιώτης

Η ποίηση


Όταν κοιτάς τον ουρανό
ανάβουν οι αστερισμοί
να δουν το πρόσωπό σου

Ροτόντα


Χρόνια η μάνα
έπλεκε μια μπεζ
ροτόντα
Δεκάδες ρόδακες
σφιχτά σφιχτά δεμένοι
Μια γενεαλογία
της ζωής
και του θανάτου
Αλέξανδρος Βαναργιώτης

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017

Αιδηψός


Στα κλειστά παραθυρόφυλλα
των γερασμένων ξενοδοχείων
ακουμπά ακόμα η ιστορία
Τις νύχτες κρύβεται
σ' απόμερες γωνιές
σε αυλές χαμένες
σε καφεζαχαροπλαστεία ξεχασμένα
Κατηφορίζει με την εσπερινή αύρα
χέρι χέρι με τους ηλικιωμένους
που μοιράστηκαν τους λουκουμάδες
και το ρυζόγαλο
μακριά από τη φασαρία
των κάπηλων και των εμπόρων
και πάνε τώρα να ξαποστάσουν
βαδίζοντας αργά
ανάμεσα σε αχνίζουσες
ροές μνήμης
αναβαπτισμένοι άλλη μια μέρα
στα ιαματικά λουτρά
της αγάπης
ΑΒ