Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραύμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα τραύμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Α.Π.Τ.Π*


Το έργο του Rene Magritte

Ζορίστηκε 
να συνηθίσει τους κανόνες
Όφειλε να ακολουθήσει 
το πρωτόκολλο
Τίποτε δεν ήταν δικό του
Όλα έπρεπε να επιστρέψουν
εκεί που ανήκαν
Αφόρητος πόνος
Να τα φροντίζει μήνες
Να τα λατρεύει
Να αγωνιά
Κι όταν αποθεραπευτούν
Να είναι αμείλικτος
Να ακούει ασυγκίνητος
το φουρφούρισμα
και το τίναγμα των φτερών
Να αντέχει τις επιστροφές
το ικετευτικό βλέμμα
την ανασφάλειά τους
και να τα ωθεί μακριά
και με βία κάποτε
Στο τέλος αρρώστησε
Τα δικά του φτερά
δεν θεραπεύτηκαν ποτέ
Κι έμεινε παρατηρητής πουλιών
που κουβαλούσε όλη τη θλίψη
των αποχωρισμών τους

[*Άνθρωπος Περίθαλψης Τραυματισμένων Πτηνών]

Αλέξανδρος Βαναργιώτης

Πέμπτη 22 Αυγούστου 2013

Σχόλιο πάνω σε στίχο








Λυσσομανάει ο άνεμος

μα ο άνεμος δεν ξέρει
πως το κορίτσι που θα ρθει
την άνοιξη θα φέρει

Νίκος Ζιώγαλας



Καμιά φορά τα κορίτσια
έρχονται χωρίς άνοιξη
Την ξεχνούν στο πατάρι
ανάμεσα στις κούκλες
και στα λούτρινα αρκουδάκια
ή κλειδωμένη σ' ένα συρτάρι
με τις προσδοκίες
και τα ημερολόγια της αθωότητας
Κάποτε όμως και τ' αγόρια
κρύβουν μέσα τους
πότε ένα τρύπιο τόπι
πότε μια χαλασμένη μπουλντόζα
ή έναν πόλεμο που ηττήθηκαν

Κι έτσι κρατάει πολύ ο χειμώνας
αφού κανείς δεν ανεβαίνει σε ένα δέντρο
να δέσει στα κλαδιά
την κούνια του

Αλέξανδρος Βαναργιώτης